• Ta ostatnia niedziela. Tottenham - Everton.
  
• Koniec jest bliski. Chelsea - Tottenham.
  
• Pierwszy z trzech finałów. Tottenham - Leeds.
  
• zobacz więcej wiadomości

Przed nami decydujące batalie (czytaj: ostatnie cztery kolejki) w lidze angielskiej. Batalie o ….Ligę Europejską. W tym sezonie tylko tyle. W dzisiejszym tekście nie będę się skupiał na tym, że mogliśmy walczyć o Ligę Mistrzów, ale na tym czym są drugie w hierarchii, europejskie rozgrywki pucharowe. Wspomniałem o walce jaką będziemy toczyć w ostatnich meczach, niemniej wielce prawdopodobne, że bez względu na wyniki jakie osiągniemy, Liga Europejska i tak będzie nam dana (o ile tylko Arsenal pokona w finale Pucharu Anglii zespół prowadzony przez Tima Sherwooda). W najbliższych czterech ligowych spotkaniach będziemy co najwyżej rywalizować o piąte miejsce w lidze, które w kontekście występów w LE, będzie o tyle istotne, że da nam grę w fazie grupowej, bez pojedynków z egzotycznymi rywalami w eliminacjach.

W różnych kręgach (czy to zbliżonych do klubowych czy to kibicowskich) różnie się mówi o grze w „Europie”. Nasz menadżer dawał wielokrotnie do zrozumienia, że te rozgrywki są mu niepotrzebne. Jeszcze za czasów pobytu w Southampton mówił między innymi:

„Moim zdaniem Liga Europejska to nie jest atrakcyjny turniej.(...)To jest moja osobista opinia, nie mówię za nikogo innego, to moja osobista opinia i jako Mauricio Pochettino mówię, że nie interesuje mnie Liga Europejska.(...)To nie jest turniej, który jest atrakcyjny dla mnie. Nie widzę sensu gry w Lidze Europejskiej. (…) Myślę, że jest to turniej dla zespołów, które nie są wystarczająco dobre, aby grać z najlepszymi.(...)Myślę, że jest to turniej, który zabija kluby w takim sensie, że istnieje wiele zespołów środka tabeli, które wkładają wiele wysiłku w grę w Lidze Europejskiej a następnie nie są w stanie poradzić sobie w lidze i ich forma spada w dół.”

Z kolei na konferencji prasowej po ostatnim ligowym meczu ze swoją byłą drużyną powiedział: „Jeżeli zakwalifikujemy się do Ligi Europy to, choć nie jest to marzeniem kibiców, będziemy w niej występować. Od strony finansowej to bardzo ważne dla klubu. Liverpool w zeszłym sezonie nie grał w europejskich pucharach podobnie jak Manchester United w tym roku. Dzięki temu drużyny mogły skupić się na walce o miejsce w czołowej czwórce Premier League i dobrych występach w Pucharze Anglii”.

Z tych wypowiedzi (z różnych okresów jego trenerskiej kariery) wynika jasny przekaz: Pochettino nie chce by jego ekipa grała w Lidze Europejskiej, niemniej jeśli będziemy do tego zmuszeni to oczywiście zagramy. Między bajki można włożyć teksty o pieniądzach jakie płyną dzięki grze w tych rozgrywkach. One mogą być istotne, ale dla klubów pokroju Legii czy Lecha, ale nie czołowego zespołu Premier League. Nie płaci UEFA, nie ma szału na trybunach (kto uważnie oglądał mecze LE to wielokrotnie widział puste części trybun – sytuację wręcz niedopuszczalną w lidze), telewizje z pewnością również nie zabijają się o taki produkt. Zastanawia mnie czy takie publiczne postawienie sprawy przez menadżera jest w ogóle dopuszczalne. Z jednej strony pozytywnie można oceniać trenerską szczerość. Tyle, że Tottenham to nie Pochettino. To dużo większa machina, której Argentyńczyk jest tylko jednym z trybów. W dodatku częścią, którą dzisiaj jest, ale nie musimy być nią jutro. Z tego typu wypowiedzi bije jednak więcej przekazów negatywnych. Skoro takimi wypowiedziami z dziennikarzami dzieli się „boss” to co o tym wszystkim mają myśleć zawodnicy? Potem ja i wielu innych dziwimy się, że w spotkaniach z jakimiś przeciętnymi ogórkami nie potrafimy strzelić bramki, że zawodnicy biegają jakby im nogi powiązano, że wyglądają oni jakby myślami byli w szatni w momencie pierwszego gwizdka. Nie może być dobrym motywatorem drużyny ktoś, kto tak negatywnie wyraża się o rozgrywkach w których sam uczestniczy. A próbując natchnąć pozytywnie „szatnię” staje się hipokrytą. Wychodzi więc na to, że mecze te stają się złem koniecznym, nikomu niepotrzebnym. Poza jednostkami (czytaj: zawodnikami, którzy naprawdę chcieliby wykorzystać takie mecze o walki o miejsce w składzie) Liga Europejska wydaje się być wszystkim zbędna. Po części nawet dla kibiców. Wspominałem o niższej niż na lidze frekwencji. Nie wiem jak inni, ale mnie zdarzało się oglądać mecze LE z udziałem Tottenhamu z mniejszym lub większym przymusem. Nigdy nie były to emocje pokroju tych ligowych, zwłaszcza gdy widziało się, że zawodnicy nie angażują się w grę w takim stopniu w jakim byśmy chcieli. Dla kogo więc w „europejskich zmaganiach” mają walczyć zawodnicy?

Raczej nie dla samych siebie, chyba, że są akurat wspomnianym wyżej wyjątkiem walczącym o miejsce w ligowym składzie. Mrzonką co najwyżej jest myślenie, że dobre występy mogą sprawić, że bogatsze kluby kogoś zauważą i powalczą o kogoś takiego w okienku transferowym. Nawet wyśmienite występy z serbskimi, greckimi czy innymi „ogórkowymi” ekipami nie zrekompensują grajkom dobrych i regularnych występów w lidze. Niektórym graczom pewnie niedobrze się robi na myśl, że w LE można trafić na egzotyczne zespoły z Gruzji czy Azerbejdżanu. To nie tylko dalekie podróże, ale też z reguły gorsze warunki do gry. A przyzwyczajony do trawiastego dywanu piłkarz niechętnie będzie biegał po kartoflisku rywala.

Jeszcze większą mrzonką jest dla mnie wmawianie sobie (a czyniło tak wielu kibiców Spurs), że przez te rozgrywki można awansować do Ligi Mistrzów. W coś takiego to mogą uwierzyć tylko najwięksi optymiści. Wielokrotnie śmiać mi się chciało jak czytałem wypowiedzi z których płynął jeden wniosek: olejmy ligę, skupmy się na LE bo to nasza jedyna szansa na LM. I były to opinie wypowiadane przed porażkąw dwumeczu z Fiorentiną, a więc ładnych parę tygodni temu, gdy sytuacja w ligowej tabeli nie była wcale taka zła. Dla mnie w tym wątku sprawa jest jasna: szanse na grę w Lidze Mistrzów poprzez wygranie Ligi Europejskiej są iluzoryczne. I tego należy się trzymać i powtarzać sobie w każdym możliwym momencie. A skoro LE nie daje pieniędzy, chwały, euforii kibiców to po co ona komu? W tej całej krytyce tych rozgrywek, jej negatywnych stronach, widzę jeden pozytyw. Tylko jeden, ale za to bardzo istotny. To znakomita szansa na ogrywanie się tych zawodników, którzy albo nie mają szans na grę w lidze, albo są na dorobku, na początku swojej piłkarskiej kariery. To okazja dla zawodników wracających po kontuzjach lub innych zawodniczych zakrętach. To możliwość dla tych, którym się powinęła noga w Premier League. Po co takiego zawodnika odstawiać na boczny tor? Lepiej dać mu szanse na rehabilitację w dużo mniej prestiżowych meczach. Może takie spotkania będą w stanie wydźwignąć gracza z powrotem na właściwe tory kariery. Tyle, że do tego wszystkiego potrzeba odpowiedniej ręki. Czy ta argentyńska jest odpowiednia? Tylko częściowo. W minionych rozgrywkach w LE Pochettino rotował składem. Ale chyba nie do końca w pełni umiejętnie. Bo taki Eric Dier nie pograł niemal w ogóle jako środkowy obrońca przez co nie nabywał odpowiedniego doświadczenia i zgrania z zespołem. Potem, wskoczył nagle do pierwszego składu, gdzie musiał się uczyć gry. Przecież mógł to robić wcześniej, ale tak naprawdę nie dostał prawdziwej szansy. Nie miał jej, bo miejsce w defensywie zajmował Vertonghen. Nie pograł w Europie na tyle ile by chciał Vorm. Wiedząc, że Lloris dzisiaj w klubie jest a jutro może go nie być, budowanie kariery zastępcy jest niezbędne. A od siedzenia na ławce lepszym się nikt nie stał (aczkolwiek ja do tematu Vorma jako ewentualnego bramkarza nr 1 podchodzę bardzo sceptycznie). Parę podobnych przykładów można by pewnie jeszcze znaleźć.

Zakładam, że w kolejnym sezonie w Lidze Europejskiej się znajdziemy (czy to z pomocą Arsenalu czy bez niej). Ważnym jest, by tym razem wykorzystać to lepiej. Można iść śladem Harry'ego Redknappa, który swego czasu podjął dość niespotykaną decyzję i nie zgłosił do rozgrywek LE Rafaela Van der Vaarta. Osobiście poszedłbym tym śladem i graczy pokroju Eriksena, Walkera (z uwagi na skłonność do kontuzji), może jednego ze środkowych obrońców, nie zgłaszałbym również. Jak ktoś nie jest fizycznie gotowy do gry na najwyższej poziomie dwa razy w tygodniu (a takim piłkarzem był z pewnością wspomniany VdV) to może dać prawdziwą szansę odpoczynku. Jak po kimś widać, że gra w takich rozgrywkach stanowi dla niego mękę, że ktoś taki nie czerpie radości z gry to po co go do tego zmuszać? Mając stosunkowo szeroką kadrę jest szansy wybrać potrzebnych zawodników do rywalizacji w LE, części z tej kadry dać odpocząć. Całość należałoby uzupełnić piłkarzami z drużyny U-21. Przy czym nie widziałbym tego jako posadzenie dwóch grajków na ławce i puszczenie jednego z nich na ostatni kwadrans. Niech w każdym meczu (zwłaszcza na własnym stadionie) gra od pierwszej minuty jeden lub dwóch takich zawodników, dwóch-trzech kolejnych siedzi na ławce. Jestem przekonany, że każdy z nich da z siebie 110% swoich możliwości. Czegoś czego w swojej skali nigdy nie osiągną gracze pokroju Adebayora czy Paulinho. Bo w jaki sposób może się nam objawić nowy Harry Kane? Jak nie z przymusu, bo nie będzie miał kto grać to właśnie dzięki tego typu meczom. Tak jak Ryan Mason wszedł z impetem do pierwszej 11-stki (i praktycznie jej nie oddaje do dziś – inna bajka czy słusznie) dzięki strzelonej bramce w Pucharze Ligi, tak jeden z drugim spośród naszych „małolatów” ma szansę na to dzięki występom w Lidze Europejskiej.

I tego właśnie bym sobie życzył. Zmiany podejścia i oceny tych rozgrywek. Jasnego przekazu w stylu: LE jest nam potrzebna a wręcz niezbędna, tyle, że jej celem nie ma być jej wygranie a stwarzanie szansy tym graczom, którzy tego potrzebują a przede wszystkim sami chcą. Tyle tylko czy ktoś taki jak Pochettino jest w stanie to zrobić?

Autorem tekstu jest znany Wam użytkownik Tottenham24.pl NoName88, do którego należy również blog "Dziennik Koguta" (kliknij). Jednocześnie informujemy, że nasz serwis rozpoczął stałą współpracę z wyżej wymienionym blogiem.